Filharmonia Wrocławska jest twórcą i współtwórcą trzech festiwali poświęconych muzyce, z których dwa są do dziś obecne w życiu miasta. Są to:

    * Festiwal Polskiej Muzyki Współczesnej "Musica Polonica Nova" (od 1962),
    * "Dni Muzyki Organowej" (1964), przekształcone w 1969 r. w "Dni Muzyki Organowej i Klawesynowej" (do 1978),
    * Międzynarodowy Festiwal Oratoryjno-Kantatowy Wratislavia Cantans (od 1966).

Ten ostatni został w 1978 r. wciągnięty na listę Europejskiego Stowarzyszenia Festiwali Muzycznych jako drugi (po "Warszawskiej Jesieni") polski festiwal.
Filharmonia była również współorganizatorem Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach Zdroju (1960-72).

 

W roku 1966 czworo muzyków Orkiestry Filharmonii Wrocławskiej: Zbigniew Wojt (skrzypce), Jadwiga Kotlewska (skrzypce), Zbigniew Fedorus (altówka) i Krzysztof Dymek (wiolonczela), utworzyło Kwartet Wratislavia istniejący (w zmieniającym się składzie - w/w kwartecie występowali również Jacek Niwelt — I skrzypce, Zbigniew Szufłat — II skrzypce, Konstanty Poźniak — altówka) do 1984 roku.
Kwartet brał udział w festiwalach i koncertował na terenie całej Polski, ponadto w Niemczech i w Czechach. Wykonywał, obok utworów światowej literatury kameralnej (Boccherini, Haydn, Mozart, Beethoven, Czajkowski, Borodin, Szostakowicz, Ravel), dzieła kompozytorów polskich (Moniuszko, Szawłowski, Baird, Bogusławski). Dokonał również prawykonań współczesnych utworów kameralnych, m.in. III Kwartetu smyczkowego Leszka Wisłockiego, III Kwartetu smyczkowego P. Drożdżewskiego.

 

W latach siedemdziesiątych XX w. w Filharmonii Wrocławskiej działał Wiolonczelowy Zespół Kameralny, stworzony z inspiracji prof. Krzysztofa Dymka przez muzyków grających na co dzień w orkiestrze filharmonii, i zmieniający swój skład w zależności od prezentowanego repertuaru - od kwartetu do oktetu. Zespół występował na terenie całej Polski, podczas koncertów kameralnych i festiwali muzycznych.
Z bardziej spektakularnych wydarzeń w historii zespołu można wymienić jego udział w Polskiej Orkiestrze Wiolonczelowej, która uczciła rocznicę 100-lecia urodzin Pablo Casalsa uroczystym koncertem w Filharmonii Narodowej dnia 22 grudnia 1976 roku.

 

Zapoczątkowała cykl "Filharmonia dla Młodych", przeznaczony dla uczniów  klas szkół podstawowych i młodzieży, do dziś cieszący się niesłabnącą popularnością.

 

Zapoczątkowała cykl koncertów "Filharmonia Familijna" odbywających się w niedziele skierowany do rodzin z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym.

Tu zrodził się pomysł włączania najciekawszych koncertów do abonamentu. Filharmonia Wrocławska jako druga w Polsce po Filharmonii Narodowej poszerzyła swoją ofertę o abonament na cały sezon artystyczny.

 

Była jedną z pierwszych filharmonii w kraju, która wprowadziła zwyczaj organizowania niektórych koncertów w zabytkowych wnętrzach.

 

Jako pierwsza zaczęła systematycznie wydawać informatory kwartalne.

 

Była pierwszą filharmonią, która wprowadziła bloki i cykle koncertowe (m. in. "Sylwetki kompozytorów", "Twórczość organowa Bacha", "Muzyka XX wieku", "Świat instrumentów muzycznych", "Muzyka i architektura", "Recitale dyrygenckie", "Sławne głosy", "Arcydzieła symfoniki").

 

Jako pierwsza orkiestra symfoniczna na świecie zagrała dla trzystutysięcznej publiczności podczas "Przystanku Woodstock" w Żarach w sierpniu 2002 towarzysząc m.in. wykonawcom muzyki rockowej. Pomysł wykorzystania obsady orkiestrowej przy występach zespołów młodzieżowych został powtórzony w grudniu 2002 we wrocławskiej Hali Orbita. Oba koncerty były zorganizowane przez Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka.

 

8 marca 2003 roku podczas uroczystej gali Filharmonia Wrocławska, głosami widzów, czytelników i słuchaczy wrocławskich mediów, została nagrodzona Dolnośląskim Brylantem Roku 2002 w kategorii Wydarzenie Kulturalne Roku za prezentację Bolera M. Ravela na festiwalu "Przystanek Woodstock" w Żarach.

 

Szczególnym jej osiągnięciem jest założenie (z inicjatywy A. Markowskiego) chóru kameralnego Cantores Minores Wratislavienses, który później stał się odrębną instytucją, ale z Filharmonią związał go na stałe rodowód i wiele organizowanych tu koncertów.